Selecteer een pagina

Ze keek heel strak de andere kant uit toen ik vroeg hoe het met haar ging. De vorige les was zij behoorlijk hard er af gevallen. De pony schrok en zette het op een rennen. Daarvan raakte zij in paniek en schreeuwde het uit. De teugels gingen omhoog en zij raakte uit balans. Toen de pony met een kwartslag tot stilstand kwam, werd zij gelanceerd.

Nu zat ze op een pony die ‘gegarandeerd’ bomproef is. Wilde dat ze een fijne les zou hebben, zodat ze de schrik een beetje los kan laten. Maar ik wilde haar ook vertellen dat pony’s niet voorspelbaar zijn en dat het af en toe gebeurt, dat ze het op een rennen zetten, dat ze een andere pony waarschuwen om niet in de buurt te komen, dat ze als een andere pony schrikt mee gaan rennen. Aan de hand van wat er vorige week gebeurde, vertel ik over de pony’s, over waarom ze dat soms doen en dat je daar heel erg van kunt schrikken. Dat je pony dat goed kan voelen.

Als je begint met rijden, is het best moeilijk om te sturen, te blijven zitten en in een groep te rijden. Het gaat het beste als er niets misgaat. Maar dat gebeurt eigenlijk nooit. Want pony’s voelen goed als ze niet echt hoeven te luisteren, dan gaan ze gerust de andere kant op. En als je je beugel verliest of als je pony harder gaat dan je wilt, is het lastig om te blijven zitten. Je moet bovendien ook nog om je heen kijken zodat je niet te dicht op je voorganger zit.

De les verliep super goed. Aan het einde kon er zelfs een lachje af. Er was niets misgegaan. En het was nog leuk ook! Als je voelt dat een pony doet wat je wilt en je samen de oefeningen goed kunt uitvoeren, is er eigenlijk geen mooier gevoel! Dan denk je alleen nog maar “volgende week weer!”

#Zilfia’s hoeve