De regiokampioenschappen zijn weer achter de rug. Mooie sport! De regiobesturen doen hun uiterste best om het op-en-top te organiseren. Waarvoor hulde! De rijbanen zijn feestelijk aangekleed, er zitten twee jury’s en er zijn mooie prijzen voor de winnaars.

Op de startlijst prijken in veel regio’s in bijna alle rubrieken namen van (semi-) profs. Ik sta daar dubbel tegenover. Het niveau wordt hoger doordat goede ruiters én goede paarden meedoen met een kampioenschap. Je wordt van competitie een betere ruiter. Daar staat tegenover dat je als amateur geen kans hebt. Je rijdt één paard, scoort heel behoorlijk, maar je mist de ervaring en vaak ook de kwaliteit van je paard.  De professionele ruiters rijden nationaal, hebben talloze kampioenschappen gereden, hebben een keur aan paarden, en stellen hun kwaliteitsvolle paarden geroutineerd voor. Natuurlijk begrijp ik dat voor de eigenaren van het paard het interessant is om het paard te laten zien. Een knap paard voorgesteld door een goede ruiter is het ook een genot om naar te kijken.

Als je als amateur geselecteerd bent voor het regiokampioenschap is dat een hele prestatie. Je neemt wat extra lessen, je bereidt je heel goed voor. Het is echt spannend; een aangeklede rijbaan, twee jury’s en stevige concurrentie. En daar wringt de schoen wat mij betreft. Is er wel sprake van “concurrentie”? Nee zou ik zeggen. Een amateur kan niet op tegen een professional.

Mijn idee is om op de regiokampioenschappen de klasse B t/m Z2 uitsluitend voor amateurs open te stellen, zodat de amateurs tegen elkaar rijden. De competitie wordt weer spannend. Alle deelnemers zijn zenuwachtig, rijden vergelijkbare scores en zijn aan elkaar gewaagd. Dat is voor het publiek eveneens aantrekkelijk. In het ZZL is het wat mij betreft prima dat de (semi) -profs mee strijden. De competitie wordt spannend en het publiek kan genieten. Het is een strijd tussen gelijken. En de hoogste klasse van het regiokampioenschap biedt de mogelijkheid om talentvolle paarden te presenteren op regionaal en nationaal niveau.

Dit jaar zag ik ook in het L en in het M profs de prijzen ophalen. Dat zou dan verleden tijd zijn. Zij kunnen alle andere wedstrijden rijden met hun jonge paarden, zij kunnen jonge paarden competities rijden, maar zij worden niet meer toegelaten op een regiokampioenschap.

Wat kenmerkt een professionele ruiter? Waar leg je precies de grens? Je zou kunnen zeggen dat iemand met meerdere startpassen, die LT of ZT rijdt of gereden heeft, en paarden voor eigenaren rijdt een (semi-) prof is.

Ik zou het mooi vinden als de regiokampioenschappen voor een groot deel weer het terrein worden van de gespannen gezichten; de vreugde en teleurstelling en dat het meedoen al een prestatie op zich is!